سلام دوستان
این ادامه مطالب ویدئوی قشنگ و جنجالی به جون تو شهرام صولتی
به کارگردانی سیروس کردونی ومصاحبه با سیروس کردونی
----------------------------------------------------------------------------
بهزاد بلور bbcpersian7
-------------------------------------------
روزتعطیلی من و دانش و کامران سامانی ( عکاس) وسایل ضبط و زدیم زیره بقلمون و لخ لخ کنان رفتیم طرف ماشین و وسایلو ریختیم صندوق عقب.
ساعت 10 صبح رسیدیم محل فیلمبرداری ( شبکده RIO) توو لس آنجلس.
دیدیم رستورانش پره آدمه !
همه هم خوشگل!
فهمیدیم که اینا سیاهی لشگر ویدیو هستن و نمیدونستیم چیکار میکنن.
بعد از اینکه روم باز شد و با سیروس کردونی KORDUNI که کارگردان ویدیو هستش آشنا شدم دیگه خودمم رفتم وسط بچه های رقصنده که تمرین کنیم.
مثلا این صحنه ای که اینجا میبینین که داره فیلمبرداری میشه رو ما دو ساعت تکرار کردیم ( بخدا! بین ساعت 11 تا 1) آهنگ “ به جون تو” رو پشت سر هم میزاشتن و ما باید می پریدیم بالا و دست میزدیم و هورا میکشیدیم(اینجا گوشه عکسم، دست راست پائین)
.
ساعت یازده دیگه شهرام صولتی رسید و ضبط شروع شد.
آهنگ “ به جون تو” رو با صدای بلند پخش میکردن و ما جلوی صحنه ای که ساخته بودن و شهرام و گروهش بالاش بودن، بجه بجه میکردیم و دست میزدیم.
نور توو صورتمون میزد و سیروس و همکارش با دوربین از پشت سر و اطراف ازمون فیلم میگرفتن.
تا آهنگ تموم میش از اول. رهبر رقص که یه پسر جوون آمریکائی بود راهنمائی میکرد و میگفت:
باید تصور کنین که به آرزوتون رسیدین و خواننده ای رو دیدیدن که سالها فقط به عکسش نگا میکردین!
معجزه دوربین!
.
فهمیدیم که همه دخترا ریشه مکزیکی دارن یا به قول خودشون لاتین هستن!
و یه آژانس که کارش معروف کردن این بچه هاست بهشون خبر میده که دارن ویدیو میگیرن و کی داوطلبه که بیاد توو ویدیو.
که از چند 800 نفری که عضو آژانس هستن ( هم آرزوشونه که هنرپیشه بشن یا توو ویدیوها برقصن) یه پنجاه نفری داوطلب میشن.
خیلی هاشون مجانا اومدن که برای خودشون کارنامه عکس و تصویر بسازن.
تقریبا هیچکدومشون رقص ایرانی بلد نبودن و حتی موسیقی ایرانی نشنیده بودن.
خودم به بقل دستیام رقص ایرانی یاد دادم ! ( حال کردن)
جالبه که عین خود ایرانی ها یا مادرشون باهاشون بود یا برادرشون یا دوست پسرشون!
اینجا فهمیدم که چرا این دخترای خارجی رو استفاده میکنن.
1- تعدادشون زیاده
2- عاشق اینن که توو ویدیو بیفتن
3-پدر مادرشون نمیگن نه
4- برخلاف ایرانی ها بعد از تموم شدن ویدیو نمیان بگن” لطفا ما رو از ویدیو حذف کنین، دوست پسرم غیرتی شده”
شهرام صولتی: اصلا از فیلمبرداری خوشم نمیاد.
منتظرم که زودتر تموم بشه برم.
ترجیح میدم که کنسرت بدم و آواز بخونم. اینجوری که باید برای ویدیو لب بزنم رو دوست ندارم.
بهزاد: چطوری آماده ویدیو میشین.
شهرام صولتی: والا اینکه این بچه ها اومدن و با آهنگها شلوغ میکنن و دست میزنن حس خوبی داره و دیگه خوردن کافی پشت کافی ( زیر نویس: قهوه پشت قهوه) که هوشیارم کنه.
دستیارش و خودش ( سیروس کارگردان ویدیو)
مصاحبه کوتاه با سیروس کردونی
سیروس : من دو سالیه که توو کار ضبط و تولید ویدیوی پاپ و تجاری هستم ولی از اینکار راضی نیستم چون کسان دیگه ای هستن که اینکارو انجام بدن.
من ترجیح میدم به سبک و سلیقه خودم وفادار باشم و بیشتر کارهای هنری انجام بدم، کارای زیرزمینی انجام بدم.
بهزاد: لس آنجلس که خودش مرکز ویدیو و فیلم دنیاست. این برات خوب بوده یا بد؟
سیروس: هم خوب هم بد! بدترین جاست برای رقابت چون همه دوست دارن توو اینکار باشن.
و بازار ایرانی هم مثه کارهای خارجی به ارتباطات ربط داره. توو خارجی ها ارتباط و کیفیت کار مهمه ولی توو بازار ایرانی ارتباط مهمه ولی خلاقیت و کیفیت مهم نیست و هر کی تو خونه اش میتونه بشینه و ویدیو درست کنه و شبکه ها پخشش کنن.
ولی اینجا بهترین جا هم هست! چون آدم میتونه از بزرگترهای ویدیو و سینما کار یاد بگیره و خیلی راحت به وسایل حرفه ای دسترسی پیدا کنه.
بهزاد: فکر نیمکنی که بازار موزیک ما به اینجور ویدیوهای هنری و زیرزمینی احتیاج داره؟
سیروس: آره،خوشبختانه توی اینترنت این رو اومده و بچه های داخل ایران اینجور کارها رو راه انداختن.
بهزاد: در کل از اینکه آمریکا اومدی راضی هستی؟
سیروس: بله
( سیروس سی سالشه و خالکوبیه کوروش کبیر و دعای خط میخیه کوروشه و رو بازوی دیگه اش مینیاتور محمد فرشچی هستش که یه شاعری رو تصویر کرده که شعرهاشو به باد داده)
کنار دستم وسط تنفس
فیلمبرداریه یه ویدیو یه روز کامل میبره. بین 12 تا 16 ساعت. از صبح اول وقت تا یوق سگ طول میکشه.
و اینقدر باید یه صحنه ای رو تکرار کنی که دیگه ریقت در آد.
بعدش چی
بعد از فیلمبرداری یه ساعتی طول میکشه که تیکه های جدا جدا از مردم و خواننده رو بگیرن و دستگاه ها رو ببندن و پس بدن به جائی که ازش کرایه کردن.
چهار روز بعد که ویدیو رو از تلویزیونها نشون دادن هیچ اثری از من دیده نشد. اینقدر لای بقیه بور خورده بودم که هیچیم معلوم نشد1
عیب نداره دفعه بعد میرم میکروفن و میگرم و میزنم زیر آواز.
یا که دوربین و کش میرم از میدوئم توو خیابون.
نمیدونم یه کار احمقانه ای میکنم که فیلمم بیفته، شایدم خودم یه آهنگ بخونم و ویدیوش ضبط کنم؟ بد فکری نیستا! ( بین 2 تا 20 هزار دلار میشه)
---------------------------------------------------------------------
|
+| نوشته شده توسط فرزاد در دوشنبه سوم دی 1386 ساعت 9:50
|
